1 Peter 4:9: betekenis

Wat het betekent

Deze tekst uit 1 Petrus 4:9 vraagt mensen om gastvrij te zijn voor elkaar, en dat zonder gemor. Het gaat niet alleen om het open deur zetten, maar ook om de houding waarmee dat gebeurt. Gastvrijheid die met tegenzin of onder luidruchtig geklaag wordt gegeven, verliest veel van haar waarde. De tekst gaat ervan uit dat gastvrijheid een gewone, dagelijkse manier van leven is tussen mensen die bij elkaar horen, en dat het gemak waarmee je iemand ontvangt er net zo toe doet als het ontvangen zelf.

Voor vandaag

Denk aan de vrijdagavond waarop je vriend onverwacht langskomt en jij eigenlijk alleen op de bank wilt hangen, of aan de buurvrouw die je vraagt op haar kat te passen terwijl jij al een volle agenda hebt. Vandaag is het makkelijk om gastvrijheid te reduceren tot een uitnodiging in een app of een foto van een mooi gedekte tafel op Instagram, terwijl het echte werk, het aanwezig zijn voor een ander, stilletjes wordt afgeschoven. Het verzoek om zonder gemor te ontvangen raakt ook aan die drukte: iedereen is moe, en toch merk je aan jezelf dat je met een zucht opendoet. Het is eerlijk om te erkennen dat niet elk bezoek fijn is, en dat je grenzen mag hebben. Maar de tekst nodigt uit om te kijken of je zuchten je misschien vertelt dat je jezelf meer moet ontlasten, of dat je het bezoek eerder zou moeten afzeggen dan halfslachtig aanvaarden.

Om mee te nemen

Vraag jezelf vandaag af of je de mensen om je heen met open handen of met een zucht ontvangt, en of je die houding kunt veranderen door eerlijker te zijn over wat je wel en niet aankunt.